22 November 2009

Na onze periode in Victor Harbour, reden wij richting Cape Jervis. Het wegdek bestond uit hoge heuvels en diepe dalen. Zo racete Outger bijna 6 minuten lang 100 kmpu een heuvel af met de koppeling in zijn vrij. Na ongeveer twee uur rijden kwamen we aan in Cape Jervis. Cape Jervis staat bekend om haar veerboot tussen Kangaroo Island en het vaste land. Voor we op de boot gingen vonden wij het verstandig wat geld te pinnen en te tanken, aangezien alles op Kangaroo Island meer kost. Helaas kenden de mensen in Cape Jervis dat truckje al en zo betaalde wij een recordbedrag voor een liter diesel.

Op naar Kangaroo Island! Zo kennen de meeste Nederlanders de veerboot naar Texel, waar je eenvoudig achter elkaar aansluit. De veerboot waar wij op zaten had zeer kleine parkeervakjes, waar je net aan in kon. Uiteraard was dat weer dikke pret toen wij van de veerboot af mochten. Alles op de veerboot was vergeten en vergeven toen wij de pracht en praal zagen van Kangaroo Island. Mooie witte stranden en bijzondere rotsformaties zijn er te kust en te keur.

Toch waren wij hier niet alleen voor de mooie omgeving, maar ook voor een baan. Bij de toeristen informatie vertelde een jonge dame ons (helaas) het verhaal wat we niet wilden horen. We weten dat we fruit en groenten kunnen plukken, maar dat betaald slecht! We reden door naar Kingscote, met haar mooie camping langs het strand. Het strand was helaas zo dood als een parkiet met ademhalingsproblemen. In het plaatsje Kingscote gingen wij opzoek naar een baan. Het eerste hotel (Aurora Seafront Hotel) zocht wanhopig naar iemand voor in de keuken en iemand voor in de bediening. Er zijn dus wel banen naast het plukken van fruit! Uiteraard Lieneke in de bediening met haar ervaring bij Het Hof van Marken, en Outger in de keuken… met zijn ervaring bij de post? Nadat we ons uurloon hoorde duurde het niet lang voor de baan aannamen. Als slagroom op de taart vertelde de manager dat wij voor 120 dollar per week in het personeelshuis mochten verblijven. Dit wil je als backpacker graag, aangezien december en januari de piekseizoenen zijn voor campings en er dubbele prijzen gevraagd worden voor een overnachting.

Onze eerste werkdag
Lieneke: Het is wel even anders werken dan bij het Hof van Marken. Het is namelijk zo dat de klanten drinken en eten moeten bestellen aan de bar. Zodra het klaar is mogen wij serveersters het weg brengen. Op mijn eerste avond waren er wel veel Nederlanders, wat het iets gemakkelijker maakte. Ook moet de bediening de toetsjes maken en de saus toevoegen aan het eten. Maar het is wel heel leuk werk en de collega’s zijn aardig.

Outger: Voordat ik de keuken van het Aurora Seafront Hotel instapte had ik het idee dat het er heet aan toe zou gaan. Dit bleek niet zo te zijn, aangezien iedereen erg leuk met elkaar omging. Ik liep met Alex, (een Duitser(…)) mee van wie ik op 30 november zijn baan inpik. Het werk bestaat hoofdzakelijk uit het schoonmaken van het servies. Daarnaast moet ik groenten snijden en (schrik niet) zoetwater kreeften doormidden hakken. Dat laatste was wel even wennen.

Op de camping maken wij ook het één en ander mee. Zo kunnen wij goed opschieten met de eigenaren van de camping Con en Helen. Con en Helen komen beiden uit Griekenland en zijn daarom wat meer op de hoogte van onze Europese gewoonten. Aangezien wij werken in Kingscote hebben zij daarom besloten ons te voorzien van gratis internet. Naast dat zij ons voorzien van internet leveren zij ons iedere dag nieuwe buren. Dit is positief, maar soms negatief, vooral als het Fransen zijn die je stroomkabel jatten. Jawel, dat lees je goed, op de ochtend van 21 november hebben Frans schorriemorrie onze kabel gejat zonder blikken of blozen. Wij zijn daarop naar de receptie gegaan om te achterhalen wie deze schavuiten waren. Tot onze verbazing en die van het campingmanagement hadden deze mensen niet betaald voor de camping, en stonden daar dus illegaal. In Nederland kan je voor tien euro een nieuwe kabel halen, helaas kosten ze hier op Kangaroo Island een schrikbarende 90 dollar (55 euro). Dat wordt dus wachten tot we weer op het vaste land zijn.

Vissen op Kangaroo Island is erg amusant, zo heeft een vis het voor elkaar gekregen een 7 kilo lijn te breken, waardoor Outger nog steeds geen prijsvis had binnengehaald. Volgens “de plaatselijke experts” was dit een kleine haai, wat hier niet geheel bijzonder is. Haaien komen hier in alle soorten en maten voor. Zo zijn er minihaaien, mediumhaaien, maxihaaien en ik-eet-je-in-één-hap-op-haaien. Van die laatste kregen wij een aantal foto’s te zien van Con, die erbij vertelde dat deze haai de inspiratie was voor de film Jaws. Ons werd ook geadviseerd niet te gaan zwemmen aan de stranden, aangezien deze niet beveiligd zijn. De volgende dag kreeg Outger het toch voor elkaar een vis van formaat te vangen. De snoek van 55 centimeter was erg lekker!

Lieneke kan eindelijk zeggen dat ze in Australië gereden heeft… aan beiden kanten van de weg. Zo was ze even vergeten dat we niet meer in Nederland waren, maar in Australië. Wel heeft ze hem daarna prachtig in geparkeerd op de camping! Ze kan zich nu in ieder geval voortbewegen in het busje (aan de linker kant).

Outger & Lieneke