Nadat wij de auto grondig hadden laten nakijken op mechanische missers reden wij richting Coral Bay. Coral Bay klinkt interessanter dan het in werkelijkheid is. Het is dan ook geen verassing dat je er met een vischarters weg kan of kan snorkelen tussen het koraal. Het plaatsje zelf bestaat grotendeels uit winkeltjes en caravan parken.
Nadat wij (zoals elke ochtend) wakker werden van de brandende hitte in ons busje reden wij richting Exmouth. Exmouth beviel ons gelijk want we kwamen onze grote vriendelijke vrienden de Emu’s weer tegen. Het caravan park was niet duur en ze hadden een groot tropisch zwembad. Omdat de omgeving bekend staat om de Whalesharks (walvishaaien) boekten wij een tour om deze is even van dichtbij te zien. Het was mogelijk om met deze enorme beesten te zwemmen, maar daar moest je dan ook een flinke duit voor neerleggen.
Zondag ochtend werden wij om half acht opgehaald van de camping door een bus met een zeer enthousiaste reisleider. We reden richting het strand waar we met een klein rubberbootje naar het grotere schip werden gevaren. Hier werd ons uitgebreid de regels verteld en het programma uitgelegd. Lieneke voelde zich hier al niet zo lekker. We kregen allemaal een wetsuit aan en we mochten gaan snorkelen. Lieneke ziet er een beetje groener uit. Na het snorkelen werd ons verteld dat er een whaleshark was gespot en dat we er meteen naar toe gingen. Lieneke houdt het niet meer en kotst overboord. Een klein groepje mensen had zich opgegeven om met de whaleshark te zwemmen en werden bij het zien ervan de boot uitgegooid. Aangezien dit dier erg snel zwemt, pikte de boot de mensen op en zetten deze weer af op de cours van de whaleshark. Dit stoppen, omkeren en dan weer varen deed menig persoon zijn maag ronddraaien (dat rijmt!). Zo kreeg Lieneke in ene zes vrienden aan de reling van de boot en kon de rest toezien hoe het uit hun mondje spoot (dat rijmt ook!). Omdat vele van ons een lege maag hadden, gingen we naar wat rustiger water om daar te lunchen. Vergezeld door dolfijnen, konden we weer gaan snorkelen tussen het koraal. Gelukkig ging het hier weer wat beter met Lieneke’s maagje, zodat ze niet helemaal voor niets mee was.
Kort hierna werden we weer aan de wal gezet door het rubberbootje en naar onze accommodatie gebracht. Toen kwamen we er achter dat we flink verbrand waren. Lieneke haar boven benen zelfs zo erg dat we denken dat het een tweedegraads brandwond is. Zo werden er grote potten aloë Vera en aftersun aangeschaft.
Op maandag vertrokken we weer richting het Noorden. We kunnen met recht zeggen dat we door één van de mooiste plekken tot nu toe zijn gereden. Rode grond, groene bomen en kl
eine heuvels in rare vormen. Het schijnt dat we in het natte seizoen zitten en wat regen waarderen wij wel, aangezien het lang geleden is dat wij regen zagen. Constant op zo’n twee kilometer afstand bleven de regenwolken van ons vandaan, en bleven wij warm en nat door zweet. Dorpjes zijn er in het noordwesten van Australië bijna niet. De enige plek waar af en toe iemand woont is een roadhouse, waar je je scheel betaald voor een liter diesel.
Als je een stad tegenkomt is het een industriestad als Karratha waar men nog steeds in klederdracht loopt. Blauwe broeken en gele shirts voeren de boventoon van dit geheel. Behalve dat je er kan slapen is er verder niet zoveel over te vertellen.
De volgende ochtend reden we dan ook weer door richting het Noorden. Omdat we ons een beetje hadden verkeken op de afstand die we die dag moesten rijden, bleven we die avond in the middle of nowhere overnachten bij een Roadhouse mét zwembad! We merkten wel dat het verder naar het noorden steeds vochtiger werd in de lucht. Omdat 80 mile beach niet echt leuk was afgezien
van het strand wat (heel verassend) 80 miles lang is, reden we door naar Broome. De weg naar Broome is heel erg mooi. Rode grond, groene bomen en kleine heuvels. Vlak voor Broome reden we door een gebied waar we heimwee van kregen, vlakke weilanden met wit zwarte koeien erin. Broome zelf vonden wij ook ontzettend leuk. Het stadcentrum is Chinatown. De getijden hier zijn extreem, namelijk 11 meter. Zo kun je als het eb is wel 3 
kilometer lopen voordat je bij het water komt, uiteraard moet je wel snel terug zijn als het weer vloed wordt! Wat ook heel mooi is in Broom is het Gantheaume Point, waar rode rotsen het blauwe water raken en met eb er nog een wit strand tussen ligt.
En natuurlijkis er dan nog de regen waar het Noorden bekend omstaat. Wij hebben het in Broome niet meegemaakt maar we gaan nu richting Darwin dus wie weet ...
Outger & Lieneke
Nadat wij (zoals elke ochtend) wakker werden van de brandende hitte in ons busje reden wij richting Exmouth. Exmouth beviel ons gelijk want we kwamen onze grote vriendelijke vrienden de Emu’s weer tegen. Het caravan park was niet duur en ze hadden een groot tropisch zwembad. Omdat de omgeving bekend staat om de Whalesharks (walvishaaien) boekten wij een tour om deze is even van dichtbij te zien. Het was mogelijk om met deze enorme beesten te zwemmen, maar daar moest je dan ook een flinke duit voor neerleggen.
Zondag ochtend werden wij om half acht opgehaald van de camping door een bus met een zeer enthousiaste reisleider. We reden richting het strand waar we met een klein rubberbootje naar het grotere schip werden gevaren. Hier werd ons uitgebreid de regels verteld en het programma uitgelegd. Lieneke voelde zich hier al niet zo lekker. We kregen allemaal een wetsuit aan en we mochten gaan snorkelen. Lieneke ziet er een beetje groener uit. Na het snorkelen werd ons verteld dat er een whaleshark was gespot en dat we er meteen naar toe gingen. Lieneke houdt het niet meer en kotst overboord. Een klein groepje mensen had zich opgegeven om met de whaleshark te zwemmen en werden bij het zien ervan de boot uitgegooid. Aangezien dit dier erg snel zwemt, pikte de boot de mensen op en zetten deze weer af op de cours van de whaleshark. Dit stoppen, omkeren en dan weer varen deed menig persoon zijn maag ronddraaien (dat rijmt!). Zo kreeg Lieneke in ene zes vrienden aan de reling van de boot en kon de rest toezien hoe het uit hun mondje spoot (dat rijmt ook!). Omdat vele van ons een lege maag hadden, gingen we naar wat rustiger water om daar te lunchen. Vergezeld door dolfijnen, konden we weer gaan snorkelen tussen het koraal. Gelukkig ging het hier weer wat beter met Lieneke’s maagje, zodat ze niet helemaal voor niets mee was.
Kort hierna werden we weer aan de wal gezet door het rubberbootje en naar onze accommodatie gebracht. Toen kwamen we er achter dat we flink verbrand waren. Lieneke haar boven benen zelfs zo erg dat we denken dat het een tweedegraads brandwond is. Zo werden er grote potten aloë Vera en aftersun aangeschaft.
Op maandag vertrokken we weer richting het Noorden. We kunnen met recht zeggen dat we door één van de mooiste plekken tot nu toe zijn gereden. Rode grond, groene bomen en kl
eine heuvels in rare vormen. Het schijnt dat we in het natte seizoen zitten en wat regen waarderen wij wel, aangezien het lang geleden is dat wij regen zagen. Constant op zo’n twee kilometer afstand bleven de regenwolken van ons vandaan, en bleven wij warm en nat door zweet. Dorpjes zijn er in het noordwesten van Australië bijna niet. De enige plek waar af en toe iemand woont is een roadhouse, waar je je scheel betaald voor een liter diesel.Als je een stad tegenkomt is het een industriestad als Karratha waar men nog steeds in klederdracht loopt. Blauwe broeken en gele shirts voeren de boventoon van dit geheel. Behalve dat je er kan slapen is er verder niet zoveel over te vertellen.
De volgende ochtend reden we dan ook weer door richting het Noorden. Omdat we ons een beetje hadden verkeken op de afstand die we die dag moesten rijden, bleven we die avond in the middle of nowhere overnachten bij een Roadhouse mét zwembad! We merkten wel dat het verder naar het noorden steeds vochtiger werd in de lucht. Omdat 80 mile beach niet echt leuk was afgezien
van het strand wat (heel verassend) 80 miles lang is, reden we door naar Broome. De weg naar Broome is heel erg mooi. Rode grond, groene bomen en kleine heuvels. Vlak voor Broome reden we door een gebied waar we heimwee van kregen, vlakke weilanden met wit zwarte koeien erin. Broome zelf vonden wij ook ontzettend leuk. Het stadcentrum is Chinatown. De getijden hier zijn extreem, namelijk 11 meter. Zo kun je als het eb is wel 3 
kilometer lopen voordat je bij het water komt, uiteraard moet je wel snel terug zijn als het weer vloed wordt! Wat ook heel mooi is in Broom is het Gantheaume Point, waar rode rotsen het blauwe water raken en met eb er nog een wit strand tussen ligt.En natuurlijkis er dan nog de regen waar het Noorden bekend omstaat. Wij hebben het in Broome niet meegemaakt maar we gaan nu richting Darwin dus wie weet ...
Outger & Lieneke
Geen opmerkingen:
Een reactie posten