tag:blogger.com,1999:blog-72927542548308530162011-07-08T21:43:03.578+10:00Outger en Lienekehttp://www.blogger.com/profile/06855816017620331000noreply@blogger.comBlogger181100tag:blogger.com,1999:blog-7292754254830853016.post-1816952892361599702010-06-15T16:55:00.004+10:002010-06-15T17:13:48.260+10:00

Na onze avonturen in het noorden van Queensland daalden wij af naar het zuiden. We reden richting Townsville in de hoop onderweg iets leuks te vinden. Het lot had andere plannen voor ons in gedachten. Met het naderen van het stadje Innisfail begon ons busje vreemde geluiden te maken. Op een lege maag kan je niet denken en zo gingen wij eerst eten en internetten bij de McDonalds. Alles wat maar

Outger en Lienekehttp://www.blogger.com/profile/06855816017620331000noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7292754254830853016.post-71659035582293173702010-05-14T12:09:00.003+10:002010-05-14T12:29:04.807+10:00

Wij waren opgelucht om weer terug te zijn in Katherine na ons debakel in Kakadu (zie verhaal 10 april). Katherine staat namelijk niet alleen bekend om haar gorge, maar ook om de Edith Falls waar wij dankbaar gebruikt van maakten. Omdat in het laagste gedeelte van deze rivier onze vriend de krokodil zat, moesten we een stukje naar boven klimmen. Na een korte tocht over een heuvelpad werden wij

Outger en Lienekehttp://www.blogger.com/profile/06855816017620331000noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7292754254830853016.post-80571588895105815662010-04-11T17:25:00.005+10:002010-04-11T21:50:18.150+10:00

Nadat wij het oh-zo mooie Broome verlieten reden wij de lange stille wegen tegemoet richting Katherine. Katherine ligt in The Northern Territory en 1500 kilometer van Broom af, dat is dus weer een roteind rijden. Omdat het niet verstandig is deze afstand in één dag te doen besloten wij in Halls Creek te slapen, waar mensen het niet waarderen als man en vrouw samen douchen. De volgende dag reden

Outger en Lienekehttp://www.blogger.com/profile/06855816017620331000noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7292754254830853016.post-2282190414938819892010-03-24T15:48:00.002+11:002010-03-24T16:00:01.972+11:00

Nadat wij de auto grondig hadden laten nakijken op mechanische missers reden wij richting Coral Bay. Coral Bay klinkt interessanter dan het in werkelijkheid is. Het is dan ook geen verassing dat je er met een vischarters weg kan of kan snorkelen tussen het koraal. Het plaatsje zelf bestaat grotendeels uit winkeltjes en caravan parken.Nadat wij (zoals elke ochtend) wakker werden van de brandende

Outger en Lienekehttp://www.blogger.com/profile/06855816017620331000noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7292754254830853016.post-12068460277589983632010-03-10T14:48:00.004+11:002010-03-10T15:03:05.601+11:00

Na een fijne tijd in Gracetown reden wij verder naar het Noorden richting Busselton. In Busselton voelden wij de behoeften een camping te bezoeken mét een zwembad. Je betaald hier over het algemeen meer voor en zo was dat ook bij de camping waar wij arriveerden. Wij betaalden 34 dollar (21 euro) voor een plaatsje met stroom en wat schaduw. Wat wij nog nooit hadden meegemaakt was dat wij door een

Outger en Lienekehttp://www.blogger.com/profile/06855816017620331000noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7292754254830853016.post-24504821867406950932010-02-25T19:37:00.003+11:002010-02-25T19:49:42.922+11:00

Zoals we in ons vorige verhaal aangaven was het tijd om de Nullarbor over te steken. De plaatselijke bevolking… van de camping, gaf ons enige wijzen adviezen om een veilige overtocht te garanderen. Als je de overtocht wil maken is het wijs om dit te doen met lage temperaturen. De gemiddelde temperatuur in de Nullarbor is 40 graden en dus wil je de heetste dag daar niet meemaken. Water is een must

Outger en Lienekehttp://www.blogger.com/profile/06855816017620331000noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7292754254830853016.post-54057060294544311542010-02-11T15:52:00.003+11:002010-02-11T16:09:52.805+11:00

Na afscheid te hebben genomen van Rob en Rose reden wij richting Port Augusta. Maar voor wij lekker het gaspedaal konden intrappen moesten wij door de ministad Adalaide. Het was lekker druk op de weg en dus brachten wij veel tijd door wachtend voor het stoplicht. Na 350 kilometer kwamen wij aan in Port Augusta, waar ons plan was om de nacht op een vrachtwagenslaapplaats door te brengen. De enige

Outger en Lienekehttp://www.blogger.com/profile/06855816017620331000noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7292754254830853016.post-26653405840468953812010-02-05T17:09:00.005+11:002010-02-07T12:08:34.648+11:00

Vorige week zaterdag kwam er een einde aan onze werktijd in het restaurant. In de vrij korte periode dat we daar hebben gewerkt (10 weken) zijn er 6 mensen ontslagen en 7 nieuwe mensen naar het eiland gehaald om ze te vervangen, waarvan er één alweer ontslagen is.Na een klein samenzijn, met de paar collega’s die niet ontslagen waren, hebben we de dag erna maar eens het eiland bekeken. We kunnen

Outger en Lienekehttp://www.blogger.com/profile/06855816017620331000noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7292754254830853016.post-77988110443020362202009-12-24T14:37:00.005+11:002009-12-24T14:54:37.821+11:00

Vandaag is onze vierde werkweek ingegaan bij het Aurora Seafront Hotel en kunnen we mededelen dat we nu al aan het aftellen zijn. De collega’s zijn allemaal erg aardig, maar er zijn factoren die ons hebben doen besluiten niet langer dan acht weken te blijven.Één van deze factoren is de leidinggevende van het hotel/restaurant die met haar terreur het leven van werknemers zuur maakt. Dit is een

Outger en Lienekehttp://www.blogger.com/profile/06855816017620331000noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7292754254830853016.post-64387684343108573572009-11-26T16:13:00.007+11:002009-11-26T16:34:53.610+11:00

Na onze periode in Victor Harbour, reden wij richting Cape Jervis. Het wegdek bestond uit hoge heuvels en diepe dalen. Zo racete Outger bijna 6 minuten lang 100 kmpu een heuvel af met de koppeling in zijn vrij. Na ongeveer twee uur rijden kwamen we aan in Cape Jervis. Cape Jervis staat bekend om haar veerboot tussen Kangaroo Island en het vaste land. Voor we op de boot gingen vonden wij het

Outger en Lienekehttp://www.blogger.com/profile/06855816017620331000noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7292754254830853016.post-53082281125801200262009-11-17T18:16:00.007+11:002009-11-17T18:44:16.671+11:00

Na enige tijd in Millicent was het de beurt aan Beachport. Beachport is een gezellig dorpje aan de zee waar nog net geen 400 mensen wonen. De naam verraad het al, er zijn ook veel stranden waar bijna niemand te vinden is. Dit dorpje was ooit een thuishaven voor walvisvaarders. Een oude treinrails en een enorme steiger zijn hier bewijs van. De steiger van ongeveer 500 meter wordt nog steeds veel

Outger en Lienekehttp://www.blogger.com/profile/06855816017620331000noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7292754254830853016.post-38818595671079524922009-11-10T15:26:00.008+11:002009-11-10T16:25:11.461+11:00

De camping in Swan Hill was voor ons (althans zo dachten wij) een plek waar we even verlost zouden zijn van die gevleugelde pestkoppen. Toen wij eenmaal ons busje hadden uitgestald en een welverdiend glas limonade wilden nuttigen, kwamen zo daar de vliegen in gevechtsformatie aangevlogen. Zoals gebruikelijk werd eerst de antimuggen kaars tevoorschijn getoverd, gevolgd door de antimuggen wierook,

Outger en Lienekehttp://www.blogger.com/profile/06855816017620331000noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-7292754254830853016.post-16993128322070486662009-10-31T13:47:00.008+11:002009-10-31T14:34:28.152+11:00

De volgende ochtend zaten we lekker aan het ontbijt in Mount Gamier, toen er een forse vrouw in een gestreepte roze pyjama op ons af kwam lopen. Ze vroeg of we zin hadden om rond een uur of 4 bij hun te komen zuipen. Nou, daar hadden we wel zin in. Maar voordat we ons konden vullen met witte wijn moesten er boodschappen gehaald worden. Tot onze grote ergernis liep de supermarkt vol met kleine

Outger en Lienekehttp://www.blogger.com/profile/06855816017620331000noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7292754254830853016.post-38325550779391170442009-10-31T13:25:00.007+11:002009-10-31T13:47:28.544+11:00

De volgende dag gingen we vol goede moed naar Trarlagar wat nog erger is dan dat het klinkt. Zo werden wij vriendelijk binnengehaald met vrolijk kindergeschater wat tot diep in de nacht onze oren teisterde. Voor het grasveldje waar we net onze bus op kwijt konden betaalde wij ook nog eens belachelijk veel. Zo leerde wij weer een wijze les “ga niet op een camping staan met veel kinderfaciliteiten,

Outger en Lienekehttp://www.blogger.com/profile/06855816017620331000noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7292754254830853016.post-88300403650111192782009-10-31T13:13:00.005+11:002009-10-31T13:24:54.433+11:00

Maandag zou Rudy onze auto afmaken, helaas duurde dit iets langer dan wij hadden ingepland. Zo dachten wij rond half vier Sydney te verlaten, wat uiteindelijk half zeven werd! Omdat ons vriendelijk verzocht werd door het hostelmanagement de kamer om half tien te verlaten, stonden wij met ons hele hebben en houwen op straat. Gelukkig was een taxi nabij, en konden wij naar Rudy’s garage om daar

Outger en Lienekehttp://www.blogger.com/profile/06855816017620331000noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7292754254830853016.post-13120173067531796432009-10-30T13:51:00.005+11:002009-10-30T14:09:52.316+11:00

WE HEBBEN EINDELIJK EEN AUTO JEEJ! Hij heeft 3600 dollar gekost, maar er moeten nog wat dingen worden verbeterd, dus totaal gaat het 4000 dollar kosten (2400 euro). Alles zit er gelukkig wel in, we hoeven alleen lakens te kopen en nog een verzekering afsluiten. En dan kunnen we hopelijk morgen vertrekken. Het was echt stom toeval. We liepen over een straat waar een veel backpackers hun reis

Outger en Lienekehttp://www.blogger.com/profile/06855816017620331000noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7292754254830853016.post-11084939504331458382009-10-30T13:27:00.004+11:002009-10-30T13:49:20.669+11:00

Eergister zijn we eindelijk gaan kijken in Sydney. Heel slecht maar we waren zo moe dat we gewoon 4 dagen achter elkaar hebben geslapen. Het Opera House was natuurlijk heel bijzonder samen met de brug. Jammer genoeg waren we net niet terug in het hostel voor de regen, en kregen we een stort bui over ons heen. Dus we kwamen zeiknat aan. We zijn meteen in slaap gevallen toen we het bed zagen. De

Outger en Lienekehttp://www.blogger.com/profile/06855816017620331000noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7292754254830853016.post-43710543918726418352009-10-23T11:01:00.001+11:002009-10-30T13:17:50.964+11:00

Na 34 uur reizen houden we nog steeds voor elkaar. Het was namelijk geen fijne reis. Van Amsterdam naar Kuala Lumpur hadden we ontzettend veel turbulentie. Lieneke is dan ook tot haar grote schaamte over haar nek gegaan (de ervaren reiziger hmmm).In Kuala Lumpur waren we dood op en zijn we maar als rijke mensen in een transfer hotel gaan slapen. Dit was we duur maar we waren echt bekaf en zijn

Outger en Lienekehttp://www.blogger.com/profile/06855816017620331000noreply@blogger.com0